Van Gerwen begon met darten in een café met vrienden en bleek al snel een aardig pijltje te kunnen gooien. Zijn eerste toernooien werden een succes en zijn naam was in rappe tijd gevestigd. Geen jeugdtoernooi was meer veilig en ook bij de senioren ging Mighty Mike los. 2005 werd het jaar van zijn eerste overwinningen. Hij won zowel het Noors als Noord-Iers Open en plaatste zich daardoor voor de televisietoernooien van 2006. Daar volgde zijn grote doorbraak bij het televisiepubliek.

International Darts League

In 2006 nam Van Gerwen deel aan de International Darts League. In Nijmegen werd hij tweede in de groepsfase in een poule met Tony Eccles, Colin Lloyd en Martin Atkins. Maar waar iedereen in dartsland nog altijd over praat is zijn partij uit de tweede ronde tegen Martin Adams. Als jongste speler van het toernooi (Michael was pas net 17) won hij in een ongekende partij. Alle legs werden binnen 15 pijlen uitgegooid. Van Gerwen gooide 35,95 gemiddeld (107,85 per beurt) tegen de 35,63 van Adams. De partij bouwde zich schitterend op, waardoor alle andere darters stuk voor stuk naar de zaal kwamen om dit historische moment mee te maken. Van Gerwen gooide de partij uit met een 164-finish en na afloop werd dit treffen omschreven als de beste wedstrijd ooit.

Hij haalde uiteindelijk de kwartfinale en in hetzelfde jaar op de World Darts Trophy zelfs de laatste vier. 2006 leverde hem ook zeges op tijdens het Open Holland (PDC-toernooi), Wales Open en pakte hij de titel tijdens het WDF Europees kampioenschap. Als klap op de vuurpijl wist hij aan het slot van het jaar ook de Winmau World Masters te pakken door Adams in de finale te verslaan. Van Gerwen mocht debuteren op Lakeside, maar verloor in de eerste ronde van Gary Robson.

PDC

Na het toernooi in Frimley Green volgde de overstap naar de PDC. En volgde alweer een rap een ongekend hoogtepunt. In de halve finale tegen Raymond van Barneveld gooide de darter uit Boxtel een negendarter. Het was de eerste van een Nederlander op eigen bodem tijdens een televisietoernooi. Daarna volgde er een periode van omschakelen en wennen aan het PDC-wereldje voor de Brabande. In Schiedam won hij wel voor de tweede keer de Open Holland door Colin Osborne in de finale te verslaan. In 2008 won hij in Gleneagle de Irish Masters, een jaar later was het raak in Taunton voor zijn eerste Players Championship. Langzaam klom Van Gerwen op de PDC Order of Merit en plaatste zich daardoor voor de televisietoernooien. Op het wereldkampioenschap haalde hij twee keer de tweede ronde en kwam hij tot de laatste-16 op de World Matchplay (2x), European Championship (2x) en Players Championship Finals. In 2010 introduceerde de PDC voor het eerst een wereldkampioenschap voor jeugdspelers tot 21 jaar. Van Gerwen haalde de finale, waarin hij mocht aantreden tegen Aaron Monk. De Engelsman nam een 3-0-voorsprong, maar Mighty Mike kwam terug met een 104-finish en 90-finish voor 4-4. Op dat moment haalde Monk het beste bij zichzelf naar boven en pakte alsnog de winst met een 121-finish.

2011

Het nieuwe jaar bracht ook iets nieuws voor Van Gerwen. De PDC introduceerde de Youth Tour, waar de inmiddels 22-jarige Nederland nog één jaar aan mag deelnemen. Deze reeks van toernooien heeft hij dan ook aangegrepen om op te vlammen. Met succes. Hij won tot dusver al twee toernooien en gaat aan de leiding van de Youth Order of Merit. Daarnaast haalde Van Gerwen de vierde ronde op de UK Open en kwam tot de kwartfinale van het vloertoernooi in Nuland. Op het European Championship speelde Mighty Mike een uitstekende partij tegen Ronnie Baxter (101,09 gemiddeld), maar werd toch met 6-4 geklopt door Ronnie Baxter.